فاکتور های ریسک در استارتاپ ها (بخش دوم ریسک های محیطی)

بنیاد پرش 24 نوامبر 2016 0
فاکتور های ریسک در استارتاپ ها (بخش دوم ریسک های محیطی)

ریسک های محیطی استارتاپ ها را می توان به دو بخش ریسک های درونی و ریسک های بیرونی استارتاپ تقسیم بندی کرد .

ريسكهاي بيرونی استارتاپ

  استارتاپ ها در محدوده اختيارات  بنیانگذران نمی باشند. بنیانگذران استارتاپ ها  بايد آمادگي لازم جهت مواجه شدن با اين دسته از ريسكها را داشته باشند و تا آنجا كه ممكن است اثرات آنها را به حداقل رسانده و يا حذف كنند. از مهمترين ريسك های بيرونی ميتوان به تغيير در سياست های پولی و مالی، بازار سهام، تورم، نرخ ماليات، عوامل محيطی (آب و هوا)، رخدادهای اجتماعی، قوانين و مقررات، تأمين كنندگان و توزيع كنندگان اشاره كرد.

ریسک های درونی استارتاپ

این دسته ريسكهایی هستند كه معمولاً در اثر كمبود منابع  استارتاپ ها که یک موضوع ذاتی است به وجود مي آيند و در صورتي كه برنامه ای مناسب جهت كاهش يا حذف اين دسته از ريسكها پيش بينی نشده باشد، ارائه محصول به بازار و تراکشن های استارتاپ  با تأخير زمانی مواجه ميشود. فقدان تدوين اولويت های استارتاپ در اجرای پروژه، كمبود منابع مختلف کلیدی و  وابستگی های  بخش های مختلف به یکدیگر از مصاديق مهم اين نوع ريسك هستند .

وضعیت ریسک استارتاپ ها  در ایران

در خصوص ایران محیط بیرونی یکی از محیط های پیچیده محسوب  میشود و این پیچیدگی ريسك  تیم های استارتاپی  را افزايش مي دهد زيرا موجب دشواری در ارزيابی کامل اثرات بالقوه ي اقدامات استراتژيك ساير رقبايي که داراي قابليت هاي متفاوت هستند مي شود.این موضوع بر روی رشد استارتاپ ها به عنوان یک ویژگی بسیار مهم آنها موثر است . چرا که رشد پايدار شرکت ها تحت تأثير اقدامات تاکتيکی ساير رقبا در طول دوره ی رشد قرار دارد.

تغييرات در هريك از اين فاکتور ها به ندرت قابل فهم وپيش بينی است و موجب مي گردد  استارتاپ ها آمادگي لازم براي پاسخگويی مناسب به هر يك از تغييرات را از دست بدهند. با اسکن شرايط محيطی، شرکت های غزال  قادر خواهند بود رقبای اصلی خود را شناسايی کنند، نقاط قوت و ضعف رقبا را ارزيابی و سپس استراتژی های خود را برای مديريت فرصت ها و تهديدات محيطی تنظيم نمايند.


پاسخی بگذارید »

شما باید وارد شوید تا بتوانید کامنت بگذارید.