فاکتور های ریسک در استارتاپ ها (بخش اول ریسک های فناوری)

محسن مولایی نسب 26 آگوست 2016 0
فاکتور های ریسک در استارتاپ ها (بخش اول ریسک های فناوری)

ابزارهایی برای تحلیل و ارزیابی مقدماتی استارتاپ در شتابدهنده ها

اشاره :

در استارتاپ ها سه دسته ريسك فاکتور اصلی  شامل  فناوری ، بازاريابي و تیم  باید مورد بررسی قرار بگیرند . در این مطالعه به بررسی این ریسک فاکتور ها میپردازیم

ریسک فاکتور های فناوری

ريسك MVP

ريسك MVP  بيان كننده اين احتمال است كه مشخصات و ويژگيهاي  کمینه محصـول مورد انتظار مشتری  نتوانـد در برنامـه زمانبندي مورد انتظار بـرآورده شـود. ايـن ريسـك بـر توانمندی های تیم در طراحی نمونه اولیه بر اساس تحقیقات ابتدایی در شناسایی مسئله مشتری  برای ارائه محصول جدید متمركـز اسـت و بـه قابليـت و توانمندی ها در ایجاد همدلی با مشتری  ، مشابهت محصول و پیچیدگی محصول  وابسته اسـت.

از آنجـا كـه تجربيـات گذشـته  تیم در ایجاد محصولات مشابه ممكـن اسـت در طراحـي محصـولر جديد مفيد واقـع شـود، بكـارگيري اجـزاي كـاركردي مشترك در مرحله طراحـي مـيتوانـد توسـعه محصـول جديـد را آسـان كنـد. ايـن امـر از سوی دیگر  منجـر بـه تشـابه بـالاتر محصول جدید ارائه شده توسط استارتاپ  با محصولات موجود ميشود. عـلاوه بـر ايـن، پيچيدگي طراحي محصول به ميـزان توانمندی تیم و تلاشی که در مرحله تعریف صحیح مسئله  از خـود نشـان مـيدهـد، بسـتگي دارد.آشنایی تیم با اصول تفکر طراحی میتواند بخش عمده ای از پیچیدگی های معمول در ارائه محصولات استارتاپ ها را کم کند .

ریسک توانایی پیش بینی

یکی از ریسک های مهم در استارتاپ های این است که این تیم ها به دلیل محدودیت منابع  و تجربه قادر به پيش بيني دقيق اينکه آيا نوآوري جديد مي تواند به وعده هاي خود عمل کند و نیاز مشتری را برآورده سازد  نيستند. البته به دليل چرخه ي تکنولوژي، هيچ کس نمي تواند بطور دقيق پيش بيني کند که يك محصول تا چه زماني مي تواند بقا داشته باشد اما در خصوص استارتاپ ها به خصوص استارتاپ هایی که از منابع تولید فناوری به دور هستند و یا اینکه فناوری های تقلیدی را مورد استفاده قرار میدهند و خودشان تولید کننده فناوری نیستند این مورد بسیار ملموس تر است . همچنين فناوري هاي از رده خارج و نامناسب مي توانند موجب از رده خارج شدن يك محصول يا فرايند به محض راه اندازي شوند که در خصوص استارتاپ های ایرانی به دلایل پیش گفته این مورد بسیار بیشتر اتفاق می افتد.

 a-businesscom-guide-to-risk-assessment-for-sailing-startups-1-638

ریسک قابليت

تیم های استارتاپی با عدم قطعیت های زیادی مواحه هستند . همکاری های کوتاه مدت و یا عدم شناخت دقیق از توانمندی ها و مهارت های اعضای تیم های استارتاپی  اغلب این ریسک را به وجود می آورد که  آيا تیم  قابليت کافي براي راه اندازي موفق يك محصول جديد را دارد يا مي تواند پس از معرفي يك محصول جديد، خدمات پس از فروش سريع و مناسبي را ارايه دهد. قابليت هاي محصولات يا تکنولوژي هاي نوپا اغلب با درک ضعيفي همراه است که این مورد در خصوص استارتاپ ها به وضوح قابل مشاهده است .

در خصوص محصولات و خدمات تیم های استارتاپی اغلب چالش استانداردها و اعتماد مشتریان به محصولات نوظهور بروز میکند و  استفاده کنندگان فعال مطمئن نيستند که آيا استاندارد مندرج بر روي محصولات جديد در آينده نيز معتبر خواهد بود یا نه .

تیم های استارتاپی اغلب به دلایل متعدد  مانند عدم وجود دانش کافی ویا مهارت های لازم و همچنین عدم بلوغ فناوری نمي توانند بطور دقيق اثرات جانبي غير منتظره محصولات جديد را پيش بيني کنند( مثلا آسيب هاي فيزيکي غير عمد در نتيجه استفاده از يك محصول) و  اينچنين ريسك هاي فني چالش هاي جدي را براي موفقيت پروژه هاي استارتاپی مطرح مي کند.

یکی از مواردی که باید در ارزیابی ریسک های یک استارتاپ به آن توجه  کرد این است که آیا تیم جهت گيري تکنولوژيك مشخصی برای دستيابي به تکنولوژي هاي جديد يا پيشرفته اي که  براي توسعه محصول جدید حیاتی است دارد یا خیر ؟

همچنين  آیا استارتاپ روابط راهبردی برای کسب دانش از منابع خارجي براي کاهش ريسك تکنولوژيك دارد یا نه ؟ چنين دانشي به شرکت ها کمك مي کند تا جهت گيري تکنولوژيك خود را مشخص کنند بطوريکه  استارتاپ ابتکار عمل را متناسب با روند هاي بازار را  به دست گيرد.  استارتاپ هایی که به آساني آماده جذب دانش از منابع مختلف هستند قادر خواهند بود که خدمات و محصولات خود را با روند های  در حال ظهور هماهنگ سازند و موفقيت بهتري در کسب جايگاه بازار نسبت به ساير رقبا به دست آورند .


پاسخی بگذارید »

شما باید وارد شوید تا بتوانید کامنت بگذارید.